Σάββατο, 4 Απριλίου 2009

Πώς να μιλάμε για βιβλία που δεν έχουμε διαβάσει


«Ποτέ δεν διαβάζω ένα βιβλίο του οποίου πρέπει να κάνω την κριτική. Σε προκαταλαμβάνει τόσο πολύ!» Όσκαρ Ουάιλντ

Ο τίτλος είναι ομολογουμένως από τους πιο παράδοξους. Κατ’ αρχήν αποτελεί ταμπού. Όλοι το ξέρουμε, όλοι το έχουμε κάνει αλλά κανείς δεν το παραδέχεται… Μα είναι δυνατόν να μιλάει κανείς για βιβλία που δεν έχει διαβάσει; Και για ποιο λόγο να το κάνει; Με ποιο τρόπο; Το βιβλίο δίνει απαντήσεις και σε αυτά τα ερωτήματα. Θα πρέπει να τονιστεί, όμως, δεν δίνει ένα «συνταγολόγιο» για το πώς θα δείχνουμε καλλιεργημένοι χωρίς να ανοίξουμε βιβλίο, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Πώς η ανάγνωση ενός βιβλίου θα ανοίξει τους πνευματικούς μας ορίζοντες και θα βοηθήσει τη δημιουργικότητά μας.
«Όταν εισερχόμαστε σ’ ένα βιβλίο για να γράψουμε την κριτική του, υπάρχει κίνδυνος να χάσουμε το πιο μύχιο κομμάτι του εαυτού μας, προς όφελος – θεωρητικά τουλάχιστον- του βιβλίου αλλά εις βάρος του εαυτού μας. Το παράδοξο της ανάγνωσης είναι ότι η πορεία προς τον εαυτό μας περνάει μέσα από ένα βιβλίο αλλά πρέπει να παραμείνει ένα πέρασμα. Γι’ αυτό ο καλός αναγνώστης προτιμά να διασχίζει τα βιβλία, καθώς γνωρίζει ότι το καθένα κουβαλάει ένα κομμάτι του εαυτού του και μπορεί να του ανοίξει το δρόμο, εάν έχει τη σύνεση να μη σταματήσει σε κανένα από αυτά»
Ολόκληρο το βιβλίο είναι ένα εργαλείο για καλύτερες αναγνώσεις, είναι ένας ύμνος προς τα βιβλία!

3 σχόλια:

Μελιώ είπε...

Επιτέλους επανήλθες δριμύτερη ,άντε μας είχαν λείψει οι κριτικές σου . Λοιπόν αυτό το βιβλίο θυμάμαι κάπου , κάποτε το είχες αναφέρει ( δεν λέω που ... καταλαβαίνεις που ) και μου είχε κεντρίσει πολύ την περιέργεια γιατί σκέφτηκα είναι δυνατόν ένας συγγραφέας να προτρέπει τον κόσμο να μη διαβάζει και να σου δίνει συνταγές για να το παίζεις διαβαστερός σε παρέες ?
Ανήκουστο για μένα τουλάχιστον . Θα μου πεις από την άλλη με τόσα αμερικάνικου τύπου βιβλία που κυκλοφορούν για το πως να ερωτευτείς , να πλουτίσεις , να ευτυχήσεις λογικό να έχουμε κι ένα συνταγολόγιο για το πως να μη διαβάζεις ... αλλά να δείχνεις πως διαβάζεις ,.. . όλα για το φαίνεσθαι .
Χαίρομαι που το βιβλίο είναι ακριβώς το αντίθετο από τον τίτλο του , τώρα είναι που μου κέντρισες πραγματικά το ενδειαφέρον για να το διαβάσω ...συνονόματη :)))
Ελπίζω να μπορέσω σύντομα ώστε να επανέλθω και με δική μου κριτική , και που είσαι ... μη χάνεσαι ... να βλέπω αναρτήσεις θέλω έτσι ???

Κων/να είπε...

Εχω δώσει υπόσχεση στον εαυτό μου να είμαι συνεπής αλλά... όπως και να χει ακόμα και όταν "ξεχνάω" να γράψω για τα βιβλία που διάβασα, δεν σταματώ να διαβάζω και όταν μου έρθει η όρεξη ανεβάζω αναρτήσεις μαζικά...

Χριστίνα Π είπε...

Σύμφωνοι, μπορεί να υπάρχουν φορές που μιλάμε για βιβλία ου δεν έχουμε διαβάσει, ή τα χουμ διαβάσει πλημμελώς, αλλά ... πόσα μπορεί να γράψει κανείς πάνω σ' αυτό το θέμα; για μένα εξακολουθεί να είναι απορίας άξιο το περιεχόμενό του.